In zijn spitsvondige roman Naar Merelbeke (1994) steekt Stefan Hertmans op groteske, maar even vaak ontroerende wijze de draak met de drang die in elke schrijver huist, en dus ook in hem: de zoektocht naar de verloren tijd, in het kielzog van Proust. Maar hier is de Grote Verteller een ‘aanstellerke’ geworden, zoals zijn moeder hem na de verbluffende ontknoping betitelt. Vanuit het fantasierijke perspectief van een overgevoelig kind heeft Hertmans een ironische pastiche geschreven over het thema van de eigen roots.
Score van dit boek
gemiddelde score : ? /10
Heb jij dit boek al gelezen? Geef het dan snel een score, zodat we jouw aanraders kunnen berekenen!
Aanmelden
Registreren
